‘Als huishoudelijke hulp lach en huil je mee met de mensen’

9 september 2020

Vierentachtig jaar wordt ze in oktober. En ook bij mevrouw Sjaan is de ouderdom met gebreken gekomen. ‘Een paar jaar terug dachten de doktoren dat ik er geweest was. Maar ik ben nog elke dag positief!’ Met dank aan Sabrina van Axxicom Thuishulp, twee keer per week. Of het goed gaat tussen die twee? ‘Het is iedere maandag en vrijdag weer een feestje’, zegt mevrouw Sjaan oprecht.

Tien uur, maandagmorgen. ‘Op maandag probeer ik altijd de huisje-boompje-beestje-dingen te doen, vrijdag doe ik iets extra. De ramen, de koelkast, of een grote beurt voor het bed’, legt Sabrina het weekschema uit. Sinds januari 2019 komt ze bij mevrouw over de vloer in Scheveningen, in haar aanleunwoning met woonzorg. Daar woont ze al bijna 18 jaar. Zo goed en zo kwaad als het kan, zegt ze zelf. ‘Ik heb in 2014 een zware operatie gehad. De doktoren hadden mij al opgegeven. Uiteindelijk hebben ze me 16 dagen in slaap gehouden. Sindsdien tob ik met problemen. Sabrina doet voor mij alle boodschappen, koken doe ik zelf met moeite.’

‘Een geweldige tante’

Toch is mevrouw de vrolijkheid zelf. ‘Ik ben nooit chagrijnig. Ik ben altijd lacherig en positief. Sabrina zegt het zelf ook vaak tegen me dat ik zo’n geweldige tante ben’, lacht ze. Mevrouw Sjaan is een van haar zes vaste klanten in de week. Sabrina doet het werk van thuishulp graag. ‘Omdat ik de mensen leuk vind. Je brengt elke keer weer een lach op iemands gezicht. Je maakt het
huis schoon, je maakt een praatje. Als huishoudelijke hulp lach én huil je met de mensen mee.’

Huishoudelijke hulp Sabrina begint nét aan haar rondje stofzuigen in de gezellige huiskamer van mevrouw Sjaan.

Achter de computer

In coronatijd was Sabrina zelfs de enige die mevrouw regelmatig zag. ‘Omdat we hier een verzorgingshuis erbij hebben, ging alles op slot. Voor mij maakt het niet veel uit. Ik ging toch al niet ‘s morgens naar de koffiekamer omdat ik altijd bijvoeding neem. Mijn oudste zoon belde elke avond. Ik was tevreden met alles wat ik nog wel kon doen. Haken, breien, naaien en kaarten maken. En achter de computer, dat is mijn tweede vriendin.’

Sabrina: ‘Ik let wel extra op. Je doet de deurkrukken wat vaker, bij binnenkomst staat er een fl esje desinfectie op het kastje. En je moet de anderhalve meter goed in de gaten houden. Dat lukt over het algemeen wel.’

Signaleringsfunctie

Ook de gezondheid van ‘haar’ klanten volgt zij nauwlettend. ‘Je hebt ook een signaleringsfunctie. Ik vraag sowieso altijd hoe het gaat, soms met een knipoog. Ook al kom ik ergens tweemaal per week over de vloer. Als ik merk dat mensen niet eerlijk zijn of zich niet lekker voelen, geef ik het aan de familie door. Of ik bekijk inoverleg met mijn leidinggevende of we een andere actie moeten ondernemen. Maar als ik de familie inlicht, wordt dat altijd goed opgepakt.’ Mevrouw kan het beamen dat Sabrina haar rol als ‘bewaker’ serieus neemt: ‘Je hebt mij ook weleens naar de dokter hier beneden gestuurd.’ Zo kletsen de twee heel wat af samen, tijdens het werk. ‘Ja, we hebben het samen heel gezellig. We kunnen het goed met elkaar vinden’, sluit mevrouw af. De stofzuiger
staat klaar om lawaai te gaan maken.